Kahvenin sırrı

Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü,
en sevdiğin dostun ağlarken,
içtiğin kahvenin tadı kederlidir...
Kahve telvesine yüreğinin acısı karışır.
Bir pazar öğle sonrası
annenin "hadi bir kahve yap da içelim" dediği kahve huzurludur...
Köpükler annenin göz bebeklerine yansır...
Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümseme olur...
Gecenin bir yarısı ,hatta beklide sabaha karşı alkollü eve gelen
birinin içtiği kahve,
düşülen kuyudan çıkma çabasıdır...


Koyu kıvamlı kahverengi bir ipe tutunur çıkarsın ...
Çıktığın anda da uyuyakalırsın...
Ferahlıktır,rahatlıktır !!!
Dostlarla içilen kahve neşedir...
Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer...
Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır...
Acıdır tadı.
Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır...
Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve başkadır...
Isıtır insanın...içini...
Yorgun olduğunda içtigin kahve hafifletir seni...
Kendine getirir, unutturur günün ağırlığını...
KAHVE AYNI KAHVEDİR BELKİ
köpüğüyle, rengiyle, dumanıyla aynı kahvedir ama
içilen kahveler ruhun süzgecinden geçer
ve tadları değişir...

Her kahve aynı değildir bu yüzden...
(Alıntı)