#Şarkı sözleri #karaoke #Güncel Konular #Haberler #Güzel Hikayeler

Bedirhan Gökçe – Başım Gözüm Üstüne senden başka yar bilmem ömür boyu gözüme bak desen bakarım başım gözüm üstüne ister aşk denizine ister hicran gölüne ak de yeter akarım başım gözüm üstüne yılda bir olsa bile seviyorum de hele

Yerin seni çektiği kadar ağırsın Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

Ben sana mecburum bilemezsin  Adını mıh gibi aklımda tutuyorum  Büyüdükçe büyüyor gözlerin  Ben sana mecburum bilemezsin  İçimi seninle ısıtıyorum.  Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor  Bu şehir o eski İstanbul mudur  Karanlıkta bulutlar parçalanıyor  Sokak lambaları birden yanıyor  Kaldırımlarda yağmur kokusu  Ben sana mecburum sen yoksun.  Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur  İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur  Tutsak ustura ağzında yaşamaktan  Kimi zaman ellerini kırar tutkusu  Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından  Hangi kapıyı çalsa kimi zaman  Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu  Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor  Eski zamanlardan bir cuma çalıyor  Durup köşe başında deliksiz dinlesem  Sana kullanılmamış bir gök getirsem  Haftalar ellerimde ufalanıyor  Ne yapsam  ne tutsam nereye gitsem...

Gözleriniz madam  Gözlerinize bakıyorum da  Sanki bir yangın yeri  Yüzünüz talan edilmiş bir  İmparatorluktan kalmış gibi,  Bir şair oturmuş o iki kaşın arasına,  Tüten dumana ve akan kana bakmaksızın  Aldırmaksızın,  patlayan bombalara şiir söylüyor gibi  Aslında aşktır en çetin meydan muharebesi  Siz koşuştururken lise bahçelerinde  Dilinizde Goethe'den Yarım yamalak ezberlenmiş iki dize  Ve deri ceketinize yaslanmış yürürken yağmurda,  Bir şairdim ben  Kalbimi büyüten dumanlı odalarda  Benim kalbim dumanlı odalarda büyüdü madam.  Yalan yok! yalan asla olmayacak  Çünkü aşkı üstünüze serpiştirip kaçan o yağmur  Bir gün sizi de ıslatacak  Bir gün sizde hüzünle bakacaksınız kalbimin içine  Orada yenilenmiş bir şarklıyı göreceksiniz  Biz şarklılar, yani Allah'a inananlar, oruç tutanlar  Ve asla konuşamayacakları kızlara aşk...

Bir kuş baktı pencereden “Lûlû” diye seslendi “Beni yanında sakla, sakla beni Ne olursun Lûlû.” “Sen neredensin?” diye sordum ona, “Göğün sınırından” dedi “Nereden geliyorsun?” diye sordum, “Komşunun evinden” dedi “Kimden korkuyorsun?” diye sordum, “Karga kafesinden” dedi “Tüylerin nerede?” diye sordum, “Zaman uçurdu” dedi Bir damla gözyaşı süzüldü yanağından, Kanatları büküldü   Google+  Kardeş  TÜRKÜLER  TAKİP İÇİN TIKLA

İbrahim Sadri Yad 2011 Albümü ile müzik marketlerdeki yerini almaya hazırlanıyor söylediği ve yazdığı şiirler le gönüllere taht kuran ibrahim Sadri yeni albümü ile bizlere harika bir şiir dinle me keyfi sunacağına eminim. İbrahim Sadri Yad 2011 Albümü nü çıktığı gün kalite farkı ile aşağıdaki playerden indirmeden online dinle yebilirsiniz. İbrahim Sadri Yad 2011 Albümü içeriliği 1. İbrahim Sadri Vedud 2. İbrahim Sadri Medine’nin Gülü 3. İbrahim Sadri Sesler ve Adımlar 4. İbrahim Sadri Ruhum Sana Aşık 5. İbrahim Sadri Seccaden Kumlardı 6. İbrahim Sadri O Gece Sendin Gelen 7. İbrahim Sadri Yanan Kalbe Devasın Sen 8. İbrahim Sadri Yanlızlık Kımıldar

Şimdi sen SU olduğunu düşün. Su kadar özel, su kadar faydalı Ve su gibi hayat kaynağı olduğunu düşün. İnanıyorum ki gerçekten de öylesin ! Ama ister çeşmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; Dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın! Yani seni dinlemeyenlere, Sesini duyuramazsın. Unutma , daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin. Gürültünün parçası olursun sadece... Suyun yanında olanlar , suyu en az içenlerdir. Çünkü; ? Su nasılsa burada , lüzum yok ki içmeye? diye düşünürler.. Aynen, sesini sürekli duyanların , Seni dinlemedikleri gibi !.. Su gibi yaşatıcı ol; Sel gibi yıkıcı , sürükleyici ve öldürücü değil! Sen bir su ol... Ama rahmet ol; Afet değil ! Vadiler varken önünde ve ovalar varken, yayılabileceğin; Küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bölebiliyorsan, hayat verirsin çevrene... Ve yasayabilirsin dünya dönmesine devam ettiği müddetçe ! Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen; korkulan ve kaçılan olur...

ZEL Dala benzer Fazlalığı üstünde noktası Peltek okunur İnce ve narin bir harftir. Zelzele Zel’den zel’e bir ağıt olarak uzanır Yüreklere ince bir ayar Hayatın anlamını bulma adına. Zel ziyarete açık gönüldür Kalpten kalbe giden yolda işaret taşıdır Vuslata erme anlamında sırlı aynadır Umudun kapısına bakar diğer yanı.

Artık ne pencerem var seni koyacak Ne masam Sevgilim de yok bu şehirde Çiçek seni alıp ne yapsam  CAHİT KÜLEBİ

Siyah belki aldatır içindeki beyazı Talihin aynaları kırıyorsa,hüzündür Sen yine anlamadın ne baharı, ne yazı Beni cehennem kılan o esrarlı yüzündür Sen küçük bir lalesin; avuçlarında nergis Ben acının zehrine su katan hummalı dev Gözlerinde isyanı damıtıyor kan ve sis Gözlerimi yakıyor bu karayel,bu alev Sen uzak bir nehirsin denizlere yabancı Ben ruhumun çölüne göklerden su taşırım Senin kalbinde kahra gülümseyen bir sancı Ben kalbimi dağların derdiyle paylaşırım Bilmem neyi aradım bir ömür kuşlarında Binbir gece yürüdüm hangi muamma için Zümrüd-ü anka uçar senin bakışlarında Benim rüyalarımda birkaç deli güvercin.. NURULLAH GENÇ

Ferhad'a acıma ey talib, dağları delerken yorulmaz o! Mecnun'a da gülme sakın, divanesi olduğu yâr uğruna kaybettiği aklın ardından aslâ gözyaşı dökmez. Sen asıl Yusuf'un hâlinden ibret al, âşık olmak varken hazinedar oldu. Bir de âlemlere rahmet olarak gönderilmiş Efendimizin (s.a) hâlini düşünsene! O ki Mirac'da yâriyle arasında neredeyse bir adımlık mesafe kalmışken (kabe kavseyni ev edna), yâre sarılmak yerine bizleri düşündü de "Ümmetim! Ümmetim!" deyû ağlamaya başladı. İmdi, söyle bakalım ey talib, fedakârlığı büyük olanlar kimler? Aşıklar mı, yoksa aşktan vazgeçenler mi? Dücane Cündioğlu

Ey Yolcu Originally uploaded by mefhum Gitme, ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım: Elemim bir yüreğin kârı değil, paylaşalım: Ne yapıp ye'simi kahreyleyeyim, bilmem ki? Öyle dehşetli muhitimde dönen matem ki!.. Ah! Karşımda vatan namına bir kabristan, Yatıyor şimdi... Nasıl yerlere geçmez insan? Şu mezarlar ki uzanmış gidiyor, ey yolcu, Nereden başladı yükselmeye, bak, nerde ucu! Mehmed Akif Ersoy

Sahiplenmek Originally uploaded by mefhum “Bakma yâ Rab sevâd-ı defterime, Onu yak âteşe benim yerime” “Canı canan dilemiş vermemek olmaz ey dîl, Ne nîza eyleyelim ol ne senindir ne benim” ''Benimki benim,seninki de senin!'' BU ŞERİATTİR... ''Seninki senin,benimki de senin!'' BU TARİKATTİR... ''Ne benimki benim ne de seninki senin...Herşey ALLAH'ın!'' BUDA HAKİKATTİR!! .:: NFK ::.

Bozulma Originally uploaded by mefhum Belli bir bozgun yaşamışız Her şeye ölüm dadanmış sanki Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar... Erdem Beyazıt

Galiba Originally uploaded by mefhum Acı, hassasiyetini kabuklaştırıyor insanın.Ölmek galiba bu.Ayrılığa alışmış gibiyim.Tevekkül, teslimiyet.Ve heyecanların gün geçtikçe kararan pırıltısı ...Alışkanlıkların insanı pestile çeviren çarkı.Artık yanarak değil, tüterek yaşıyorum.Nemli bir tomar gibi.Kanatlarım her gün bir parça daha ağırlaşıyor .Galiba ihtiyarlıyorum.... Cemil Meriç

Evet, acılar da geçecek Ve biz Toprak damlı evlerin bağrından çıkan çocuklar Ve biz, üşüyerek Gurbet türküleriyle çıkacağız bulvarlara Yapraklar gibi Evet, acılar da geçecek Herşey gibi, herşey geçecek Vergilerini ödeyenler Eve ekmek götürenler Bir şarkıda doğup bir şarkıda ölenler Birer semender gibi Limanlarda donmuş gemilerde bekleyenler Elinde bir hercai menekşe ile Tünelin uçundan koşarak çıkan çocuk Bize geleceği getirecek ve geçecek Sor şimdi Toprak damların efsanesi Sor Yedidağın efesi Sor Hayın karanlık Sor Mayın tarlasında büyüyen gelincik Sor bakalım Bu yoksulluk nereden Bu gece kovalaması Bu memleket macerası Bu vurgun sonrası işçi sofrası Nereden Bu gönül yıkılması Evet, acılar da geçecek Yüreklerinde bir tutam gök bulutu Bir ala sahan Bir menengüt tohumu Bir acem oyunu Bir kurban bulunan Bir öpülüp havaya salınan güvercin gibi Herşey geçecek Evet, acılar da geçecek Kin tutmaz öfke büyütmez bir vicdan benimkisi Hafızada onca t...

Ölenler öldü, kalanlarla muzdarip kaldık, Vatanda hor görülen bir cemaatiz artık. Ölenler en son kurtuldular bu dağdağadan, Ve göz kapaklarının ardında eski vatan, Bizim diyar olarak kaldı kıyâmete dek. Kalanlar ortada genç, ihtiyar, kadın, erkek, Harap olup yaşıyor tali'in azabıyla; Vatanda düşmanı seyretmek ızdırabıyla. Vatanda korkulu rü'ya içindeyiz, gerçek. Fakat bu çok süremez, mutlaka şafak sökecek. Ateş ve kanla siler bir gün ordumuz lekeyi, Bu, insanoğluna bir şeyn olan, mütarekeyi. Yahya Kemal

Anne bak bu gün anneler günü Senin ve senin gibi sultanların günü Yaradan ne güzel yaratmış sizi Tatlı mı tatlı diliniz kalbin altın annem Bir gün değil yılın her günü sizin Ne yapsak da hakkiniz ödenmez annem Her gün neşe her nefes mutluluk dolsun Koklasam seni doyasıya öpsem elerinden Hasretle bakan gözlerine doyasiya baksam Vuslatı getirsem hüznü silsem yanaklarından Yine de ödeyemem hakkini canimi da versem Dokuz ay bekledin çektin sancıyla beni İlk günden bu yana kol kanat gerdin Dara düştüğümde canını bile verdin Oyyy benim cennet kokulu anam Uyandın geceler boyu yatayım diye Çalıştın çabaladın sefil kalmayayım diye Bir melek oldun kanatlarını gerdin bana Adımların hep önde duaların üstümde Her gittiğim yerde kanatsız meleğimsin sen Seni veren mevlam ne de güzel vermiş Cenneti ayaklarının altına ne güzel sermiş Elleri öpülesi cennet kokulu hasretim sana Uzak diyarlar yollar girdi ya aramıza Her gelişim bayram havası yaşatır sana Ayrılıkları...

O smanlı'da 1 Mayıs denildiğinden proleter şair Yaşar Nezihe Büyüklemez’i (17 Ocak 1880 - 5 Kasım 1971) hatırlamamak olmaz.  Yaşar Nezihe Büyüklemez, Osmanlı ’nın son döneminde yaşamış İstanbullu bir hanım şairlerdendir... Osmanlıda bir proleter  kadın şair Yaşar Nezihe Büyüklemez... Gerçekçi şiirin ilk örneklerini vermiş bir kadın şair olan Büyüklemez Amele Cemiyeti’ne üye olmuş; militan şiirler yazmış; toplumsal konulara ilişkin düşüncelerini düzyazılarıyla açıklamıştır. Bu yüzden suçlanmış, koğuşturmalara, iftiralara uğramıştır. Hayatı Büyüklemez, 17 Ocak 1880 günü Silivrikapı’da Hünkâr İmamı Sokağı’nda yoksul bir evde doğdu. Bahçesaray’lı Tatar bir ailenin kızı olan annesi Kaya( sonra Eda ) Hanım ve diğer dört kız kardeşi o doğduktan sonraki yıllarda veremden öldüler.

Her yüzü güleni sanmaki mutlu Belki gelecekten bile değil umutlu Sormazmısın bu gözler neden bulutlu O gözlerden çekildimi yoksa anılar Yoksa korunmaya muhtaç hatırası mı var. İçinde yağmurlar ,fırtınalar!… Yağsın hazanları sularcasına Taşsın hüzünleri silercesine Kime ne ağlayan ben kanayan benim yaram Sondefa kana kana sarhoş olsun hatıram Asla zerre kadar olmadı kibrim Sevgiyi ve şefkati biledi kalbim Çiçek diye dikenle dolarsa kabrim Bana firdevsi aladan gelmiştir onlar Düşmanı dost edinen bir hatıram var bazı görmek bazı ağlamak için gözler Düş hazinemi hatıram gizler Yaşlanmaya mecburmudur gözler Burnumda tüter hep buram buram Bahar kokusuna özlem duyar hatıram Bırakın ağlayan ben kanayan benim yaram Bu defa kana kana kanda coşsun hatıram .. Zeynal