Istasyon

Bir Gidişin Ardından...

Sen Gittin Ya!
Acı Bir Izdırapla Kaplı Gönül.
Baharda Matem Var, Solgun Çiçekler,
Param Parça Bir Gurur, Verilen Ödül,
Şimdi Daha Mahzun, O Şen Çocuklar.

Hasret Tohumları Filizlendi Birer Birer,
Hüzün Tomurcuklandı, Dal Verdi Çileler ,
Seneler, Aylar, Saatler Başka Keder,
Büyüdü Dertler, Biraz daha Yandı, Sineler.

Ve Şimdi:
Duygularda Şimşekler, Çocuklar Usul Usul,
Gözlerde Bulutlanmalar Yavaş Yavaş.
Nihayet Kirpiklerden Süzülüp Cisil Cisil;
Yağmaya Başlar Damla Damla Yaş.

Gittin Ya;
Bir Kemik Yığını Ardından Kalan,
Bir Boşluk Ki Dolmayan Kocaman,
Düşman Zaman Her Vaka, Her Mekan,
Han Değildir! Bu Bir Dünyadır Yıkılan

Nasıl Ki Seni Bu Han Kaybetti;
Ne Huzur Kaldı Ne Visal.
Donuk Tebessümler Başka Heybetti
Bir Avuç Göz Yaşı En Küçük Misal

Zeynal